Schedule

Chorowanie chorowaniem. Było, minęło. Jestem pewna, że na dłużej, gdyż pakiet zusowski wyczerpany;-)
Wpadliśmy w wir szkolno-mama pracująca-tata pracujący plus extrasy, czyli:
1. Młody 2x w tygodniu treningi piłki nożnej
2. 1x w tygodniu logopeda, "r" nie dźwięczy, dewiza Młodego odnośnie mówienia: szybko, a wtedy niedbale (obawy mamy:  szybko i niedbale w inne sfery się wkrada:-o )
3. 1x w tygodniu ćwiczenia z przeuroczą i bardzo profesjonalną Panią Zuzią:-) streching dla Młodego osobisty;-)
4. No a teraz przechodzimy do osoby mamy.
Mama, zwana tu Smykolandią, od października rusza na kurs języka angielskiego, by uporządkować wiedzę i stanąć face to face z egzaminem advanced, w czerwcu 2016.
W związku z powyższym faktem porzuciła bieganie na ukochany fitness. Teraz rozkłada w domu karimatę, bierze hantle w garść i ćwiczy:-)
5. Tata, też ważny osobnik w tym procesie. Podjął się odprowadzania Młodego każdego ranka, a teraz woła o pomoc.
Więc małżonkowie temat przegadali i uradzili - mama na 7/8 etatu będzie w swoim biurze.
Z takowym pomysłem mama ruszyła do nowej przełożonej. Przełożona nie zadrżała z radości na tę wieść. Zaproponowała jednak coś innego. Elastyczny czas pracy. W praktyce na zeszyt.
Reasumując mama od października w kajecie rzetelnie wpisuje, o której zaczęła i skończyła pracę:-) Mimo optymistycznej natury i perspektywy, której chwilowo nie ma 8-15 w biurze, ma pewne obawy, jak temu podoła.
Młody ze swoim hardkorowym planem ( dwa dni startuje z lekcjami 12.35 i 11.45) też musi być bohaterem, gdy przekracza próg szkoły 7.20.
Także dom Smykolandii to sami herosi:-)

Budzę się dziś o 6, mężowi dzwoni zegarek (on dziś pracuje!) z pytaniem, jaki dziś dzień;-)
Uff, dobrze, że już weekend:-)
Dobrego weekendu dla Was!

Ps. Gdyby, ktoś nie dostrzegł ...ta biała plamka to księżyc. Takie cuda to tylko z mojego telefonu:-)

Chorowanie czas zacząć PART 2

No żeby nie było tak kolorowo. Młody szybko się wykaraskał z choroby. Kaszle jeszcze, jakby rzekł pediatra, produkcyjnie. Stara się pamiętać o zakrywaniu buzi. Ciekawam, czy się tylko stara, czy tak czyni.

No więc Młody na dobrej drodze do wyzdrowienia.

Natomiast mamę, która dużej kubatury nie jest, ale ma siłę wewnętrzną i donośny głos (by ktoś mi nie zarzucał, że nie dosłyszał) wirus zmutowany dorwał. Liczę na to, że Młody sprzedał mi go, nie wiedząc o tym. Choróbstwo - gardło, glut już w wydaniu bakteria, pękająca głowa, bolące uszy (raz jedno, raz drugie) - lekarz odrzekł wirus i wysłał na L4. Nowa Szefowa wcześniej wydała polecenie służbowe - lekarz jest od 10, zapraszamy do biura w zdrowiu. Nawet nie miałam siły dyskutować.

Wczoraj Młody rozłożył mamie łóżko i kazał leżeć. Mama się nie opierała.

A dziś czuję progres. Dreszcze przeszły, gardło i uszy nie bolą. Głowa pęka, ale leżąc można znieść.

Wczoraj, zamiast medykamentów, dałam się ponieść medycynie tradycyjnej. 2 łyżki wódki, 2 łyżki miodu, pół wyciśniętej cytryny zagotowałam i w łóżku sobie sama zapodałam.

Mężu do mnie, że jak to chorowanie dłużej potrwa to rano za kierownicę nie będę mogła wsiąść.

Młody natomiast widzi dobre perspektywy dla siebie. Mamo i odbierzesz mnie jutro wcześniej i zaprowadzisz w środę później. Nawet chorująca mama może się do czegoś przydać.

Chorowanie czas zacząć

Nawet nie zauważyłam, że Młodego coś bierze...
Wczoraj w szkole bolała głowa, zużycie chusteczek dramatycznie wzrosło. I jeszcze ta gorączka.
No to mama na opiece!

Rower

Czy to jednak jesień? Poranki na to wskazują

 5.45 budzik. Podrywam się o 6. Dom śpi. Robię śniadanie Młodemu do szkoły. Dla siebie przygotowuję, piję siemię (zdrowotnie). W polarze i kurtce odpinam rower i jadę. Falstart na klatce, brak powietrza w tylnym kole. Pod blokiem znowu pompowanie. Nie poddaję się. Jadę dalej. Rowerzystów coraz mniej. Garstka, która mnie mija w czapkach na głowie, rękawiczkach. Ja w polarze i kurtce, ale głowa i uszy nie wygrały z wiatrem i wilgocią. Mimo to, dałam radę. Jedyna, która pojechała rowerem do biura. Następnym razem będę mądrzejsza i czapkę założę. Tylko... nie wiem, kiedy będzie następny raz? Jutro jadę samochodem.

Wolny czas

Przepakowani jedziemy dalej. Teraz w okrojonym składzie będziemy urlopować.  Ja i Młody oraz córki mojej siostry. Mężu nas zawozi, by przywieźć moją siostrę.
Wczoraj ustaliliśmy, że o 6 rano wyjeżdżamy. Ja obudziłam się 5.45, by dokonać ostatnich pakowań. Mężu podniósł głowę i powiedział, jeszcze pół godziny..

W takim razie idę zrobić kawę.

Dobrej niedzieli.

Szarmacki mężczyzna

Jestem w Młodym w sklepie i kupuję sobie krótkie spodenki. Mierzę, a Młody na to: wiesz, ale te spodenki Ciebie odmładzają...

Udanych wakacji.

Świeżość

Przyjście nowego zawsze niesie niedzieje lepszego, świeżego. Oczywiście towarzyszą temu obawy, czy na pewno będzie lepiej. Przyjście nowego to też zburzenie siatki powiązań, zależności, koligacji i kolesiostwa.
Zastanwiające jest, gdy do firmy dołączają nowi nieobojętni zarządzającemu. Neotyzm tak szybko, czy faktycznie są wartościowymi pracownikami? Oby to drugie.
Miło być solenizantką.
A dziś wieczorem. Młody, ja, popcorn i pingwiny... Przyjemny ciepły wieczór:-)