Piękno przeszłości

Czy wiecie, że w Polsce jest taki zamek, który ma tyle okien ile dni w roku?
Czy wiecie, że w Polsce jest taki zamek, który ma tyle komnat, ile tygodni w roku?
Czy wiecie, że w Polsce jest taki zamek, który ma tyle dużych sal, ile miesięcy w roku?
Czy wiecie, że w Polsce jest taki zamek, który miał tyle wejść ile dni ma tydzień?

Zamek ten jest, a raczej jego pozostałości koło Opatowa - Krzyżtopór.

W drodze na nasze wakacje odwiedziliśmy tę niesamowitą budowlę. Podobno goście spożywając posiłek w sali jadalnej podziwiali ryby w akwarium. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że akwarium było w suficie sali....

Zapraszam

Z planem

Jetem typem "osoby z planem", a więc moje plany na dziś:

• posprzątać mieszkanie (nie lubię bałaganu - w miarę upływu lat  i braku czasu - coraz mniej nie lubię) - max 2 h
• spakować rzeczy na weekend - jadę do Młodego (który tęskni bardzo, bardzo .... ja też)
• wziąć udział w obchodach Powstania (może się uda...)

A na początek - energetyczna kawka...

Udanego weekendu.

ps. Czy wierzycie, że już sierpień???

Na szczęście??

Wracam dziś z pracy, otwieram drzwi i co wiedzę?

Wbiegłam, a może ktoś się wkradł? Sprawdziłam - nie. Wkradł się wiatr.

Mąż stwierdził, że budynek pracuje. Pomyślałam - z pewnością - jak prują ściany na 5. piętrze.


Oby na szczęście.

Duma

Duma mnie rozpiera. 

Nie było Młodego zaledwie tydzień, a on w ciągu tygodnia skacze do basenu i nurkuje do samego dna, zbierając przedmioty.

Pamiętam niedawno, jak mówił - mamo lubię basen, ale boję się skoczyć do basenu.
O nurkowaniu nie wspomnę. 

Ja powtarzałam - nauczysz się, już niedługo... Szczerze to w duchu zastanawiałam się, czy wogóle się odważy...

Teraz skacze z rozbiegu, nurkuje na 1,40 i zbiera rzucone przedmioty. A jeszcze nie potrafi dobrze pływać...

A ja (pływająca, nienurkująca) - nurkuje razem z nim. Kto mi daje tę odwagę? Uwierzycie - syn...

Irytacja

Mam ostatnio wysoki stan irytacji, jeśli chodzi o moją pracę. 

Rozmawiam dziś z jednym z moich kolegów z pracy (trudno nazwać kolegą, gdyż jesteśmy na Pan/Pani i jest między nami przepaść 20-letnia: mentalna także) z prośbą, by na liście dopisał również tematy spotkania (skoro ma sporządzić protokół). Dodam, że mnie na tym spotkaniu nie było.

A on na to z ogromną goryczą i pretensją (do mnie??): żadnych punktów nie będę pisał, kazali to napiszę... Ja mam wysokie kompetencje, rozległe doświadczenie i znam trzy języki ... i mam pisać protokół...

W myślach odpowiedziałam: to proszę napisać protokół w trzech językach...

.....................................................................................

Już mam przesyt dziwnych relacji zawodowych, braku jaj i braku decyzyjności. 

Szefem być...

Mamo, a dlaczego Ty nie masz wakacji?- pyta mnie Młody wracając z  zakończenia roku.

Kiedyś miałam - jak byłam w Twoim wieku - odpowiadam z rozmarzeniem.
A teraz jestem mamą pracującą - odpowiadam.

Szkoda, że nie jesteś szefem- dodaje Młody.

Dlaczego? -pytam.

Bo Szefowie to na pewno mają dwa miesiące wakacji - odpowiada uradowany.

Chcieliby, z pewnością - dodaję.

Takie jest wyobrażenie dzieciaków o byciu szefem. Sądzę, że ja w wieku Młodego podzielałam ten pogląd.

......................................................................................................................................

Nasze wakacje to takie wielkie tęsknoty. Młody u babć, ja w domu/pracy. Będziemy musieli się sobą nacieszyć w weekendy. Na pewno jeden lipcowy tydzień spędzimy nad morzem. Następnie dwa tygodnie w sierpniu, oby były dwa.

Lubię, kocham ...

Nie lubię śmieci na ulicach - a tam wybaczam.

Nie lubię spóźnialskich - a im wybaczam.

Uwielbiam ich optymizm i radość prosto z serca.

Porównuję blachy naszych wygładzonych samochodów z ich wiecznie porysowanymi, obtłuczonymi.

Podziwiam za wirtuozerię w parkowaniu samochodów - można wszędzie
(nawet na przejściu dla pieszych bez konsekwencji).

Rozsmakowuję się w ich kuchni. 

Tydzień temu kilka dni w doborowym - kobiecym - towarzystwie w Salonikach i okolicach.