Bezgłos

Tydzień temu koleżanka z pracy, z innego departamentu, pyta mnie - co się z Tobą dzieję, wogóle Ciebie nie słychać? Dodam, że jestem dość głośną osobą (głos). Ja na to odpowiedziałam - jestem mocno zmęczona, za dużo obowiązków. A teraz? Chciałabym mówić, ale nie mogę. Najzwyczajniej w świecie straciłam głos. Mówię szeptem. Młody do mnie - mama, a Tobie to przejdzie? Bo ja nie chcę przychodzić na Twój grób...

I jak tu wytłumaczyć dziecku, gdy głos Ci odbiera..

W sobotę już będę w innej części Polski. Tam, gdzie świeżość czuć w powietrzu i ten szum... I tak przez dwa tygodnie. Dobrych dni w tym czasie Wam życzę!

Dieta

Młody kokosi się ze mną na kanapie. 

I w pewnym momencie mówi. 

Mama musisz utyć, żebyś była taka miękka i cieplutka.

Miękka to rozumiem, ale cieplutka??

Wspólne oglądanie

Wczoraj wspólnie ze znajomymi postanowiliśmy oglądać mecz inaczej. Wsiedliśmy w środek publicznego transportu i pojechaliśmy do centrum. W tymże środku transportu nie obyło się bez ciekawej sceny. Atmosfera w środku fantastyczna - wszyscy wymalowani, przywdziali barwy narodowe, cześć w rękach trąbki. Ścisk przeokrutny. Ja siedziałam z Młodym na kolanach. Środek zatrzymywał się na kolejnych stacjach i zabierał pasażerów - jaśli udało im się wsiąść. Na jednej ze stacji wsiadły dwie dziewczyny. Myślę, że ok. 35 lat. Na pierwszy rzut oka - ok, trochę staromodnie ubrane (ale teraz każdy ma swój styl, więc ja kompletnie na to nie zwracam uwagi). Aaa  i najważniejsze nie miały żadnych emblematów przynależności narodowej. Jedna z dziewczyn weszła i "objechała" gościa, że nie chce jej zrobić miejsca (tylko gdzie). Dziewczynę tak poniosły emocje, że wyzwała nas wszystkich od przedszkolaków - ja na to, że właśnie siedzi tutaj reprezentant przedszkola (mój Młody). Wyzwała nas od debili, prostaków, żebyśmy się wzięli za robotę, do mnie tekst - że od dużo więcej sobą reprezentuje ode mnie (???).  W odpowiedzi na jej teksty wszyscy zaśpiewali - POLSKA BIAŁO CZERWONI. Wagon cały śpiewał. Nad jej uchem ktoś zagrał na trąbce. I tak przez ok. 15 minut. Młody troszkę się przestraszył tego tłoku, poczuł się bezpiecznie dopiero u taty na rękach. Wjazd na górę schodami zrobił na mnie ogromnie wrażenie. Tłum w biało czerwonych barwach śpiewający POLSKA BIAŁO CZERWONI.

W pubie troszkę gorąco. Mimo to atmosfera niesamowita. Młody usnął ze zmęczenia i z ogromu emocji.

Mimo, że Polacy nie przeszli dalej, warto było oglądać mecz poza domem. Poczuć prawdziwą atmosferę mistrzostw.

I myślę o tej dziewczynie. Wszyscy wyglądamy na porządnych ludzi i przykro jest, gdy ktoś obraża nas tylko dlatego, że zmierzamy w jednym kierunku, by wspólnie oglądać mecz (używając pi pi pi słów). 

                 Jeśli nie ekscytujesz się mistrzostwami uszanuj innych, a może lepiej zostań w domu.

Dynamiczny poranek

O nie, dziś nie było lenistwa w łóżku. A jakże, bo .... mama Młodego złapała nerwa na swoją bezradność, jeśli chodzi o kierowanie samochodem. No może z bezradnością przesadziłam. Bo jak trzeba to wsiądę i pojadę. Prawo jazdy mam, ale nie korzystam przesadnie. A więc jestem studentem! Chodzę na jazdy doszkalające. Jeździ mi się raz lepiej, raz gorzej. Dziś były jazdy 8-10. Było jako tako. Ja to jakaś jestem "dziwna". Muszę być pewna, żeby wsiąść sama za kierownicę.  A żeby zdobyć pewność to trzeba jeździć. No właśnie! A więc mama Młodego teraz będzie kierowcą. Tata młodego z boku! Już się cieszy...

Pamiętacie peonię? Takie kwiaty zakupiłam w drodze do domu. Pamiętam, gdy rosły u babci w ogródku. Nazywaliśmy je wielki kwiat...Ech to były czasy!

No a dziś Polska biało czerwoni... Nie pytam, czy trzymacie kciuki .... O oczywistości się nie pyta!

Basen

W poniedziałek z Młodym poszliśmy na basen. Po naszych obowiązkach oczywiście (pracowo-przedszkolnych).
Młody próbował swoich sił naprzemiennie w rękawkach, w kole... Wody chyba wypił z pół basenu...
Wychodziliśmy z basenu dość późno, bo ubieranie, frytki  - jak zwykle.

No i mama Młodego wróciła w takich skarpetkach.

Zastanawiam się, jak wciągnęłam Młodego skarpetkę na nogę!
Pomyślałam chyba, że to stopka.
Dodam, że moja jest w żółtym kolorze.

Marzy mi się ...

Intensywnie myślę o zakupie roweru. 

Co myślicie o tym? 

Ja się zakochałam.

Mamą być

Gdy odbierałam Młodego w piątek w przedszkola, powiedział - mamo nie patrz to niespodzianka.

 I włożył do torby 3 niespodzianki dla mnie. 

Nie patrzyłam - przecież obiecałam. 

Następnego dnia - Młody jak tylko wstał  - spytał mnie - gdzie są jego niespodzianki (wczoraj z tatą swoim szukał i nie mógł znaleźć). 

Więc wskazałam na stolik. 

Młody wziął je do rączki  i dał mi te trzy niespodzianki, mówiąc kocham cię. 

Pierwsza z nich to laurka - gdzie napisał - KOCHAM CIĘ MAMO MŁODY(!!!). 

Druga to spinacz motylkowy, a trzecia to oczywiście samochód wykonany w technice mieszanej (malowanie, klejenie, duża robota jednym słowem). 

Całą sobotę pytał się, czy to dopiero połowa Dnia Mamy. 

To już ponad pięć lat, jak jestem mamą. 

Nie wyobrażam sobie życia bez mojego Młodego.